و انسان برای زنده موندن و زندگی کردنش ، به معنا(علت ، هدف ) نیاز داره. و انسان برای حفظ اون معنا ، به کسانی احتیاج داره که معنای زندگی او را باور کنند... +من در سراسر عمرم گشتم به دنبال کسی که معنای زندگیم رو باور کنه.. و نیافتم چون اسطوره ام.. احدی را. یک پذیرنده ی محض.. بی چون و چرا مرا می پذیرفت.. هرگاه هرلحظه هر ثانیه.. به امید پیدایش.. به امید گشایش.. ان شاءالله..
برچسب:
نویسنده: ستایش کاظمیان
تاريخ: پنجشنبه
18 ارديبهشت
1399 ساعت: 8:22